'n Vergelyking tussen hidrouliese geleivermoë en vernante eienskappe van 'n fynsand en 'n fynsandkleileem tydens in sity-dreinering

Abstract

In situ-dreineringstudies is in triplikaat op elk van 'n fynsand (Shashaserie) en 'n fynsandkleileem (Msingaserie) uitgevoer. Die ondersoek het 340 uur geduur waartydens op vyf dieptes metings van volumetriese waterinhoud (θ) en matrikspotensiaal (ψ_m) gedoen is. Unieke verwantskappe tussen θ, ψ_m en tekstuur is gevind. Alhoewel θ by versadiging nie veel verskil het nie, het die fynsand gedreineer tot 'n ewewigs-θ van 0,06 teenoor 0,24 van die fynsandkleileem; finale ψ_m het nie veel verskil nie (–8,9 kPa en –9,2 kPa, onderskeidelik). Hoër vloeddigthede van die fynsand in die tydperk onmiddellik na versadiging verklaar gedeeltelik die sneller afname in θ in vergelyking met die fynsandkleileem. Daar bestaan meerfasige eksponensiële verwantskappe tussen hidrouliese geleivermoë (1) en ψ_m, asook tussen θ en ψ_m (r = 0,82–0,99). By die snypunte van die funksies kan waardes herlei word vir (1) θ en ψ_m wat goed ooreenstem met in situ θ en ψ_m by veldkapasiteit, en (2) ψ_m wat moontlik die lugintree-potensiaal aandui. Die veel laer eind-θ van die fynsand kan ook toegeskryf word aan 'n effens groter K-reikwydte, sowel as 'n tydelike konstante θ by die aanvang van dreinering.